Wat is het verschil tussen thermisch en sendzimir verzinken?

Wat is het verschil tussen thermisch en sendzimir verzinken?

Thermisch verzinken en sendzimir verzinken zijn twee veelgebruikte methoden om staal te beschermen tegen corrosie. Thermisch verzinken geeft meestal een dikkere zinklaag en betere corrosiebescherming, terwijl sendzimir verzinken vooral geschikt is voor lichtere toepassingen.

Beide verzinkingsprocessen brengen een beschermende zinklaag aan op het staaloppervlak, maar verschillen duidelijk in productiemethode, laagdikte, corrosiebestendigheid, levensduur en toepassingsgebied.

Het belangrijkste verschil is dat thermisch verzinken plaatsvindt nadat een stalen product volledig is vervaardigd, terwijl sendzimir verzinken gebeurt tijdens de productie van staalband. Hierdoor ontstaan verschillende eigenschappen op het gebied van corrosiebescherming, slijtvastheid en duurzaamheid.

Binnen de staalindustrie, buizenhandel, funderingstechniek, constructiebouw en civiele techniek wordt de keuze tussen beide verzinkingsmethoden bepaald door technische eisen, omgevingsfactoren en de gewenste levensduur van het staal.

Wat is thermisch verzinken?

Thermisch verzinken, ook bekend als dompelverzinken of hot-dip galvanizing, is een proces waarbij een volledig vervaardigd stalen product wordt ondergedompeld in een bad met gesmolten zink van ongeveer 450°C.

Tijdens dit proces reageert het vloeibare zink met het staaloppervlak. Hierdoor ontstaan meerdere ijzer-zinklegeringen die een sterke metallurgische verbinding vormen tussen het staal en de beschermlaag.

Deze combinatie van legeringslagen en zuiver zink zorgt voor een duurzame corrosiebescherming. De verzinkte laag beschermt tegen vocht en zuurstof en biedt weerstand tegen mechanische beschadigingen.

Thermisch verzinken wordt veel toegepast bij:

• stalen buizen;
• funderingsbuizen;
• constructiebuizen;
• heipalen;
• funderingspalen;
• steigerbuizen;
• staalconstructies;
• bruggen;
• hekwerken;
• masten;
• draagconstructies;
• infrastructurele projecten.

Voor thermisch verzinken geldt doorgaans de norm EN ISO 1461, waarin eisen voor laagdikte, kwaliteit en inspectie zijn vastgelegd.

Wat is sendzimir verzinken?

Sendzimir verzinken, ook wel continu verzinken, bandverzinken of voorverzinken genoemd, is een proces waarbij staalband continu door een zinkbad wordt geleid voordat het materiaal wordt verwerkt tot eindproducten.

Het verzinkte bandstaal wordt vervolgens gebruikt voor de productie van platen, profielen, kokers, dunwandige stalen buizen en andere gevormde producten.

Na het verzinken wordt de laagdikte nauwkeurig geregeld met luchtmessen, waardoor een gelijkmatige coating ontstaat. Dit levert een glad oppervlak op dat geschikt is voor verdere bewerkingen zoals profileren, kanten, ponsen en rollen.

Sendzimir verzinkt staal wordt veel toegepast in:

• ventilatiesystemen;
• luchtkanalen;
• kabelgoten;
• installatietechniek;
• magazijnstellingen;
• machinebouw;
• interieurconstructies;
• lichte staalbouw;
• dak- en gevelsystemen.

Veel gebruikte normen zijn EN 10346 en verschillende coatingklassen zoals Z100, Z140, Z200, Z275 en Z350.

Verschil in verzinkingsproces

Het productieproces bepaalt grotendeels de eigenschappen van de uiteindelijke zinklaag.

Bij thermisch verzinken wordt het complete eindproduct verzinkt nadat alle bewerkingen zijn uitgevoerd. Hierdoor worden ook lassen, boorgaten, zaagsneden, hoeken en moeilijk bereikbare delen beschermd.

Bij sendzimir verzinken wordt eerst de staalband verzinkt en pas daarna verwerkt tot een eindproduct. Tijdens bewerkingen zoals zagen, ponsen, knippen of lassen kunnen daardoor onbehandelde snijranden ontstaan.

Voor toepassingen met hoge corrosiebelasting kan dit een belangrijk verschil zijn.

Verschil in zinklaagdikte

Een van de meest gezochte onderwerpen rondom thermisch en sendzimir verzinken is de laagdikte.

Bij thermisch verzinken ontstaat doorgaans een dikkere zinklaag dan bij sendzimir verzinken. De uiteindelijke laagdikte hangt af van de staalsamenstelling, materiaaldikte en procesomstandigheden.

Bij sendzimir verzinken wordt gewerkt met vooraf gedefinieerde coatinggewichten. Een veelvoorkomende coatingklasse is Z275. Dit betekent dat er in totaal ongeveer 275 gram zink per vierkante meter aanwezig is op beide zijden van het staal.

Een dikkere zinklaag resulteert doorgaans in:

• langere levensduur;
• hogere corrosieweerstand;
• betere bescherming in buitenomgevingen;
• betere bescherming in industriële omgevingen;
• hogere weerstand tegen beschadigingen.

Daarom wordt thermisch verzinkt staal vaak toegepast wanneer een lange onderhoudsarme levensduur gewenst is.

Corrosiebescherming en levensduur

De belangrijkste functie van verzinken is het beschermen van staal tegen roestvorming.

Zink werkt als een offeranode. Wanneer de coating beschadigd raakt, zal het zink eerst corroderen voordat het onderliggende staal wordt aangetast. Dit wordt kathodische bescherming genoemd.

De levensduur van verzinkt staal wordt beïnvloed door factoren zoals:

• luchtvochtigheid;
• regenbelasting;
• industriële vervuiling;
• chloridebelasting;
• kustgebieden;
• grondcontact;
• condensvorming;
• temperatuurwisselingen.

In agressieve corrosieomgevingen biedt thermisch verzinken doorgaans een langere beschermingsduur dan sendzimir verzinken.

Dit verklaart waarom thermisch verzinkte stalen buizen veel worden toegepast in funderingsprojecten, grondgebonden constructies en infrastructurele toepassingen.

Thermisch verzinken versus sendzimir verzinken

Toepassingen in de buizen- en funderingsbranche

Binnen de funderingstechniek en buizenindustrie speelt corrosiebescherming een belangrijke rol. Stalen buispalen, funderingsbuizen, constructiebuizen en draagconstructies worden vaak blootgesteld aan vochtige omstandigheden.

Voor dergelijke toepassingen wordt regelmatig gekozen voor thermisch verzinkte buizen vanwege:

• hogere duurzaamheid;
• langere levensduur;
• betere bescherming tegen atmosferische corrosie;
• hogere weerstand tegen beschadigingen tijdens transport en montage.

Sendzimir verzinkte buizen worden vaker toegepast wanneer een nauwkeurige maatvoering, een glad oppervlak of economische serieproductie belangrijker zijn dan maximale corrosiebescherming.

Invloed van staalsoort op het verzinkresultaat

Niet iedere staalsoort reageert identiek tijdens het verzinkingsproces.

Factoren zoals het silicium- en fosforgehalte beïnvloeden de groei van de zinklaag. Dit staat bekend als het Sandelin-effect.

Daardoor kunnen verschillen ontstaan in:

• laagdikte;
• uiterlijk;
• glans;
• oppervlaktestructuur.

Bij constructiestaal volgens normen zoals S235, S275 en S355 wordt hier tijdens het verzinkproces rekening mee gehouden.

Voor toepassingen in funderingen, constructies en stalen buizen is het daarom belangrijk om niet alleen naar de verzinkingsmethode te kijken, maar ook naar de gebruikte staalsoort.

Wanneer kies je welke verzinkingsmethode?

De keuze tussen thermisch verzinken en sendzimir verzinken hangt af van de technische eisen van het project.

Thermisch verzinken is meestal de beste keuze wanneer:

• langdurige corrosiebescherming vereist is;
• het staal buiten wordt toegepast;
• funderings- of constructiewerk wordt uitgevoerd;
• onderhoudskosten beperkt moeten blijven;
• een hoge levensduur noodzakelijk is.

Sendzimir verzinken is vaak geschikt wanneer:

• het product voornamelijk binnen wordt gebruikt;
• een glad oppervlak gewenst is;
• grote series geproduceerd worden;
• vervormbaarheid belangrijk is;
• de corrosiebelasting beperkt blijft.

De juiste keuze wordt uiteindelijk bepaald door de combinatie van omgeving, belasting, levensduurverwachting, staalsoort, normering en toepassing.

Advies over verzinkte stalen buizen?

Wilt u weten welke verzinkingsmethode het beste past bij uw toepassing? Solines denkt graag met u mee over thermisch verzinkte en sendzimir verzinkte stalen buizen voor constructieve en funderingstechnische projecten.

📞 Telefoon: 0168 – 35 66 55
✉️ E-mail: sales@solines.nl